Paweł Badzio
Działacz opozycji antykomunistycznej w ramach Grup Oporu Solidarni oraz Radia Solidarność, dziennikarz.
Paweł Badzio urodził się 24 listopada 1959 roku w Warszawie. Działalność opozycyjną zaczął w 1981 roku, będąc studentem na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego, kiedy wraz z innymi członkami Komitetu Strajkowego tego Wydziału po wprowadzeniu stanu wojennego nawiązywał pierwsze kontakty, rozprowadzał pierwsze odezwy i informacje. Związany z pismem II obiegu „Druk”. Od jesieni 1982 wszedł do Grupy Oporu „Solidarni” , której został szefem, a którą w kontaktach z Teodorem Klincewiczem, ps. „Teoś”, reprezentował Jakub Leja (ps. "Gerard"). Głównym terenem działania Grupy była dzielnica Warszawy – Wola. Na zlecenie Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność” Grupa w sposób zorganizowany i systematyczny realizowała m.in. akcje ulotkowe, często w ekstremalnych warunkach na dachach wieżowców, lub za pomocą wyrzutników, akcje plakatowe, kolportaż podziemnej prasy, uczestniczyła w manifestacjach. Organizował w domu rodzinnym przy ul. Wielickiej 31 b spotkania z opozycyjnymi twórcami kultury i sztuki Teatru Domowego. W 1985 roku opuścił Grupy Oporu i utworzył grupę emisyjną podziemnego Radia Solidarność o konspiracyjnej nazwie „Nil”, należącej do struktury podziemnej pod nazwą „Armenia”. Grupa „radiowa” organizujowała dużą i stałą sieć lokali, poszerzała sieć emiterów i produkowała komunikaty i audycje. Należała do jednej z najbardziej aktywnych grup emiterów na terenie Warszawy i okolic (m.in. Świdnik i Stalowa Wola). Działalność niejawną zakończyła dopiero w czerwcu 1989 r. już po wyborach kontraktowych do Sejmu PRL - emitując ostatnią audycję Radia „S” na terenie Warszawy. Związany – poprzez Tomasza Wróblewskiego i Jacka Kalabińskiego - z Radiem Wolna Europa. W 1988 r. brał udział w strajku na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował także dla Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie w latach 1989-1990.
W III RP dziennikarz w „Życiu Gospodarczym”, szef działu ekonomicznego kolejno w „Gazecie Samorządowej”, „Gazecie i Nowoczesność”, „Życiu Warszawy”. Redaktor w pierwszym, niepaństwowym radiu „Radiu Solidarność” oraz zastępca szefa publicystyki w TVP 1. Dyrektor Biura Komunikacji Społecznej w Ministerstwie Gospodarki w latach 1998-2002. Pracował dla radia „Wnet”, „Gazety Bankowej”, Telewizji „Republika”. Był szefem działu ekonomicznego w Polskiej Agencji Prasowej oraz dyrektorem w Polskim Radiu 24. Obecnie buduje portal 2News.
Za działalność antykomunistyczną został odznaczony dwukrotnie: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010 r.), oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2018 r.) Od 2002 r. jest przewodniczącym Stowarzyszenia Podziemnego Radia Solidarność.