Ryszard Bąk
Ślusarz, mechanik silników spalinowych w ZNTK we Wrocławiu, młodzieżowy kurator społeczny, działacz NSZZ „Solidarność”, drukarz pism drugoobiegowych.
Ryszard Bąk urodził się 1 lutego 1958 r. we Wrocławiu. W latach 1976–1984 należał do Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej (do maja 1981 r. był młodzieżowym kuratorem społecznym). W lipcu 1980 r. był uczestnikiem strajku w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego we Wrocławiu, pełnił rolę wiceprzewodniczącego Komitetu Strajkowego (KS). Od września 1980 r. w „Solidarności”. Od maja do września 1981 przebywał zarobkowo w RFN.
Po wprowadzeniu stanu wojennego w dniach 13–15 XII 1981 r. był współorganizatorem strajku (ze Zbigniewem Jankowskim i Andrzejem Czerniakiem) i liderem KS. 15 grudnia został zatrzymany, osadzony w AŚ we Wrocławiu, 17 XII internowany, przetrzymywany w Ośrodku Odosobnienia tamże i w Nysie. 27 lutego 1982 r. został zwolniony ze względu na stan zdrowia. W latach 1982–1984 był członkiem TKZ, organizatorem i uczestnikiem akcji ulotkowych, plakatowych, malowania haseł w ZNTK i w mieście, uczestnikiem zbiórek pieniężnych na cele związkowe oraz na pomoc dla osób represjonowanych i ich rodzin. Ponadto w latach 1982–1983 uczestniczył w manifestacjach i walkach ulicznych we Wrocławiu. 6 listopada 1982 r. został ponownie internowany, przetrzymywany w Ośrodku Odosobnienia w Strzelinie, 1 XII zwolniony. W latach 1982–1984 był współpracownikiem w zakresie koordynacji kolportażu oraz druku ulotek i podziemnych pism wrocławskich tajnych struktur zakładowych „Solidarności” w WSK PZL Hydral i Fabryce Wagonów Pafawag. Od 1982 do 1984 r. redaktor, przepisywacz, autor (ps. Konrad, wspólny z in. autorami), redaktor techn. podziemnego pisma „Iskierka” oraz ulotek. Organizator drukarni (lokalu, materiałów i sprzętu poligraficznego) najpierw u Z. Jankowskiego, nast. przy ul. Kurkowej 39; drukarz (ze Z. Jankowskim, Aleksandrem Harbarczykiem, we współpracy z A. Czerniakiem, który był łącznikiem z RKS Dolny Śląsk) i składacz podziemnych pism „Iskierka”, „Z Dnia na Dzień”, „Solidarność Walcząca”, „Hydralek” i „Jutrzenka” oraz ulotek. W latach 1982–1984 współpracownik Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego we Wrocławiu (sporządzanie list rodzin osób represjonowanych z ZNTK i przekazywanie z AKCh potrzebującym leków oraz pomocy rzeczowej i żywnościowej). 1982–1984 wielokrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, poddawany rewizjom. Od grudnia 1984 do 1986 r. uchodźca polityczny w RFN. W latach 1987–2007 współzałożyciel, organizator i członek Wspólnoty Dzieci Niepełnosprawnych przy parafii św. Antoniego we Wrocławiu, od 2007 r. członek honorowy. Od 1989 r. właściciel Bak Audio Video Multimedia we Wrocławiu.