Mirosław Chojecki
Działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, twórca Niezależnej Oficyny Wydawniczej ,,NOWa”, współorganizator Komitetu Obrony Robotników, a na emigracji członkiem Biura Zagranicznego „Solidarności”.
Mirosław Chojecki urodził się 1 września 1949 r. w Warszawie. Jego rodzicami byli Jerzy Chojecki „Spokojny” (żołnierz powstańczego batalionu „Parasol”) i Maria Stypułkowska-Chojecka „Kama” (również z „Parasola”, uczestniczka akcji na szefa policji Gestapo na okręg warszawski - Franza Kutscherę). Należał do 16 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej (1962-67). Na studiach brał udział w strajkach na Politechnice Warszawskiej w marcu 1968 r., za co został relegowany z uczelni. Studia dokończył na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego (1974 r.) i rozpoczął pracę w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku (laureat nagrody im. Marii Skłodowskiej-Curie).
Od 1976 r. zaangażował się w oddolną pomoc dla poszkodowanych robotników po dramatycznych wydarzeniach w Radomiu i Ursusie. Organizował ekipy obserwatorów procesów radomskich, szef tzw. ekipy radomskiej organizującej pomoc dla represjonowanych, wraz z Anką Kowalską prowadził spis represjonowanych. Zwolniony z pracy. Współtworzył Komitet Obrony Robotników oraz związane z nim podziemne wydawnictwa, np. „Komunikat” i „Biuletyn Informacyjny”. W maju 1977 współorganizował Czarny Marsz w Krakowie po zabójstwie Stanisława Pyjasa. W 1977 r. utworzył Niezależną Oficynę Wydawniczą NOW-a. W latach 1976–1980 za działalność podziemną był wielokrotnie zatrzymywany przez milicję i przesłuchiwany. 25 marca 1980 r. został aresztowany i w związku z nieprzedstawieniem zarzutów podjął głodówkę (od 7 kwietnia). Jego protest był wspierany z zewnątrz przez innych opozycjonistów. 10 maja został zwolniony z aresztu, choć następnie oskarżony o kradzież powielacza i skazany na 1,5 roku więzienia (w zawieszeniu).
W sierpniu 1980 r. wyjechał do Gdańska i zaangażował się w pracę wydawniczą na rzecz strajkujących stoczniowców. Za przekroczenie bramy Stoczni Gdańskiej ponownie został aresztowany (23 sierpnia 1980 roku). Na wolność wyszedł dopiero po podpisaniu Porozumień Sierpniowych. Jako członek „Solidarności” odpowiadał za proces wydawniczy Regionu Mazowsze NSZZ „S”.
W październiku 1981 r. wyjechał do Niemiec, a następnie do Kanady, gdzie miał organizować transport papieru podarowanego przez kanadyjskie związki zawodowe dla „Solidarności”. Tam dowiedział się o wprowadzeniu stanu wojennego. Pozostał na emigracji i we Francji tworzył czasopismo „Kontakt” i firmę Video-Kontakt, która przemycała do Polski nielegalne materiały i środki techniczne dla opozycji. W latach 1982–1989 współpracownik Biura Koordynacyjnego „S” za Granicą w Brukseli, odpowiedzialny za wysyłkę do kraju sprzętu poligraficznego.
W 1990 r. Mirosław Chojecki wrócił do kraju – w tym czasie powołał wydawnictwo superNOWA, telewizję NZW (Nową Telewizję Warszawa) oraz Grupę Filmową „Kontakt”. W latach 2003–2008 był prezesem Stowarzyszenia Wolnego Słowa.
W 2006 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Od 2022 r. otrzymał najwyższe polskie odznaczenie i został Kawalerem Orderu Orła Białego. Zmarł 10 października 2025 r.