N0337
Działacz opozycji antykomunistycznej, współpracownik „Solidarności Walczącej”, represjonowany przez władze PRL, od 1991 r. na emigracji w USA. Z zawodu informatyk.
W pierwszych dniach trwania stanu wojennego do drzwi wrocławskiego mieszkania Zdzisława puka jego przyjaciel ze studiów Paweł Falicki. Będzie to za niedługi czas jeden ze współorganizatorów "Solidarności Walczącej". Przynosi paczkę tzw. bibuły i pyta Zdzisława, czy ten ma w gotowości wystarczającą ilość ludzi, żeby to rozkolportować. Zdzisław twardo odpowiada: „Oczywiście!”. Ryzyko, czym grozi wpadka jest już znane, ogłoszono to w palecie restrykcji stanu wojennego. Więzienie. Zdzisław zaczyna akcję od „własnego podwórka”. Zna z widzenia sąsiadów na tym samym piętrze. Dzwoni do nich i pyta, czy chcą trochę bibuły. Ci ucieszyli się, powiedzieli, że dziękują za zaufanie i wzięli kilka egzemplarzy. Trzeba ryzykować, trzeba intuicyjnie oceniać, kto jest „swój”. Komunistycznej władzy właśnie o to chodzi, żeby ludzie bali się wzajemnych kontaktów. Stopniowo Zdzisław wchodzi w coraz trudniejsze i bardziej odpowiedzialne zadania. Następnym razem Paweł przynosi do jego mieszkania składopis – elektroniczną maszyną do pisania, bardzo nowoczesną na tamten czas. Tym można przygotowywać matryce do tekstów. Paweł mówi: „Nie wiemy jak to działa, jak to programować?”. Zdzisław jako przyszły informatyk podejmuje się zadania i przez kilka nocy tworzy pioniersko prototypową instrukcję, która posłuży potem do obsługi kilku składopisów we Wrocławiu…
