Piotr Juralewicz
Zesłaniec, żołnierz 8 Batalionu Strzelców 1. Dywizji Pancernej gen. Maczka, uczestnik walk pod Falaise.
Piotr Juralewicz urodził się 28 maja 1920 roku w Marcinkańcach leżących przy linii kolejowej Grodno – Wilno, obecnie znajdujących się w granicach Litwy. W Wilnie ukończył szkołę techniczną. We wrześniu 1939 r. zmobilizowany do ochrony linii kolejowej w Marcinkańcach. Jego starszy brat Wiktor walczył jako żołnierz Wojska Polskiego. Kiedy po zakończeniu walk w 1939 r. wracając do domu przekroczył linię podziału Polski, został skazany na 8 lat zesłania do Gułagu „za nielegalne przekroczenie granicy sowiecko-niemieckiej”. W nocy z 12 na 13 kwietnia 1940 r. podczas tzw. drugiej wywózki rodzina Juralewiczów została aresztowana przez NKWD i wywieziona koleją do północnego Kazachstanu. Krótko po przyjeździe na miejsce NKWD aresztowało ojca Piotra – Wacława i jego dalszy los pomimo poszukiwań przez Czerwony Krzyż nigdy nie został ustalony. W połowie lata 1941 r. Piotr Juralewicz z matką zostali przerzuceni do katorżniczej pracy przy budowie nowej linii kolejowej Atbasar - Kartały - Akmolińsk. Tam dotarła do niego wiadomość, że w wyniku porozumienia Sikorsk-Majski będzie formowana w ZSRS Armia Polska. W lutym 1942 r. dostał kartę powołania do polskiej komisji wojskowej w Akmolińsku. Z Atbasary dotarł tam koleją. Przydzielono go do 10. batalionu saperów 10. Dywizji Piechoty. Jednostka została przetransportowana statkami z Krasnowodska do portu Pachlevi w Iranie, potem przeszła szlak lądem przez Irak, Jordanię, Egipt do Palestyny. Piotr Juralewicz dostał przydział do 3. Dywizji Strzelców Karpackich. Stamtąd w misji eskortowej jeńców niemieckich dotarł do Wielkiej Brytanii. W Szkocji odbył przeszkolenie w Weeting Hall Camp w Szkole Podoficerskiej przy 1. Dywizji Pancernej gen. S. Maczka. Nominację na stopień kaprala otrzymał 6 lipca 1943 r. Po przydziale do 8. Batalionu Strzelców dywizji wziął udział w walkach w Normandii. W sierpniu 1944 r. walczył w rejonie Falaise i innych bojach. Po jednym z nich – walce wręcz z Niemcami – jego batalion otrzymał nieformalną nazwę „Krwawych Koszul". Podczas jednego z kolejnych bojów został ciężko ranny i przetransportowano go samolotem do szpitala wojskowego w Wallsal pod Birmingham. W 1944 r. w Edynburgu wziął ślub z warszawianką Janina Krzemińską, którą poznał jeszcze na Syberii. Była ona córką policjanta, st. posterunkowego w Łomży, jeńca NKWD w Ostaszkowie, zamordowanego w 1940 r. w Twerze. W 1942 r. przeszła w Iranie kurs sanitarny Polskiego Czerwonego Krzyża, a potem pracowała w polskim szpitalu w Teheranie i służyła w Wojskowej Służbie Kobiet brytyjskich Królewskich Sił Powietrznych – RAF. W 1947 r. państwo Juralewicze wrócili do Polski, on jako inwalida wojenny, i zamieszkali na stałe w Biskupcu na Warmii. Żona zmarła w 1998 r. W 1999 r. Piotr Juralewicz otrzymał status Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny. W 2000 r. został awansowany przez Prezydenta RP do stopnia podporucznika Wojska Polskiego. Posiadał tytuł Honorowego Obywatela Gminy Biskupiec. Zmarł 14 marca 2016 r.