Ewaryst Fedorowicz
Działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, uczestnik strajku na SGGW w stanie wojennym.
Ewaryst Fedorowicz urodził się 26 stycznia 1958 r. w Piotrkowie Trybunalskim. Jest synem Antoniego Fedorowicza (1931–1998): żołnierza AK, a po rozpoczęciu drugiej okupacji sowieckiej – Konspiracyjnego Wojska Polskiego, gdzie służył w oddziale Stanisława Sojczyńskiego, „Warszyca” oraz Barbary z domu Buchalskiej (1935–2021) – działaczki NSZZ „Solidarność”, nauczycielki historii w otwockim liceum. Dziadkiem pana Ewarysta był również Ewaryst Fedorowicz „Jaworczyk” (1896–1977) – legionista, uczestnik walk o niepodległość Polski w latach 1917–1920, żołnierz ZWZ-AK.
Od lat siedemdziesiątych Ewaryst Fedorowicz uczestniczył w rajdach szlakiem walk 25 Pułku AK organizowanych przez jego ojca Antoniego, zaangażowanego społecznika. Miał wówczas możliwość osobistego poznania wielu byłych żołnierzy Armii Krajowej i podziemia antykomunistycznego po II wojnie światowej. Wpłynęło to na jego postawę wobec ustroju, szczególnie po wprowadzeniu stanu wojennego. W latach 1976–1984 studiował na SGGW w Warszawie. 31 sierpnia 1982 r. został zatrzymany podczas ulicznej demonstracji w Warszawie, następnie "tymczasowo aresztowany". Postawiono mu zarzut „czynnej napaści na funkcjonariusza MO”. Po licznych przesłuchaniach i badaniach w zakładzie psychiatrycznym w Tworkach postępowanie zostało umorzone. Po kilku miesiącach powrócił na uczelnię, gdzie został odwieszony w prawach studenta (12 grudnia 1982 r.). w tym czasie uczestniczył również w strajku solidarnościowym studentów SGGW ze strajkującymi w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Radomiu (17 listopada – 12 grudnia). Do 1992 r. był pracownikiem naukowym, następnie przeszedł do pracy w agencjach reklamowych. Pracował również jako pilot wycieczek w „Orbisie”.