Stefan Podsiadło
Więzień NKWD, zesłaniec do łagru, żołnierz Armii Polskiej w ZSRS i Armii gen. Andersa w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, emigrant, działacz polonijny i kombatancki.
Stefan Podsiadło urodził się 15 stycznia 1922 r. w Prząsławiu. Jego ojciec był kierownikiem szkoły 7-klasowej, matka dostała w posagu niewielki areał użytków rolnych i kawałek lasu. Kiedy miał 2 lata, matka zmarła, pozostawiając sześcioro dzieci. Stefan wzrastał w patriotycznej atmosferze i kulcie Wojska Polskiego, gdyż w pobliżu stacjonowała jednostka kawalerii. 3. Pułku Ułanów Śląskich. Został kadetem Szkoły Podoficerskiej Piechoty dla Małoletnich nr 3 w Nisku. W chwili wybuchu wojny był za młody, żeby został zmobilizowany na front. Przed postępującą ofensywą niemiecką ruszył na wschód, dotarł do Kowla, Kamiena Koszyrskiego i Lubieszowa. Po donosie, że był kadetem, został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu w Kowlu, a następnie w Kijowie, Charkowie i Starobielsku. Z ostatniego miejsca pobytu wywieziono go do Krasnojarska, a stamtąd barkami rzeką Jenisej do łagru Dudinki koło Norylska nad Morzem Północnym. Po tzw. amnestii dotarł do Buchary, a potem do Tockoje. Tam w listopadzie 1941 r. wstąpił do 16. pułku piechoty w składzie Armii Polskiej w ZSRS formowanej przez gen. dyw. Władysława Andersa. W 1942 r. wyjechał do portu Pachlawi w Persji, stamtąd do Iraku, a potem do Egiptu. Od marca 1944 r. uczestniczył w kampanii włoskiej, służąc w 5. Batalionie Ciężkich Karabinów Maszynowych 5. Kresowej Dywizji Piechoty 2. Korpusu Polskiego. Walczył pod Monte Cassino, o Loreto, Ankonę oraz wyzwolenie Bolonii. Po zakończeniu kampanii w Modenie podjął naukę w zorganizowanym przez wojsko gimnazjum. Następnie wyjechał do Anglii gdzie podejmował różne prace dorywcze. W 1948 r. ożenił się i został ojcem dwojga dzieci. Nie godząc się ze złym traktowaniem polskich weteranów przez Anglików w 1952 r. wraz z rodziną wyemigrował do Kanady.
Był zasłużonym działaczem polonijnym, wieloletnim Prezesem Organizacji Weteranów 2. Korpusu Polskiego 8. Armii Brytyjskiej. Został Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Monte Cassino oraz innymi odznaczeniami polskimi i brytyjskimi. Zmarł 1 grudnia 2020 r. w Toronto.