Helena Jaźwińska
Bliska współpracowniczka Kazimierza Kamieńskiego „Huzara”, więźniarka stalinowska.
Helena Wyszyńska urodziła się 15 stycznia 1927 r. w Warelach-Nowych na Podlasiu w rodzinie Władysława i Władysławy z d. Ezman. W trakcie okupacji niemieckiej jej ojciec i starszy brat zaangażowani byli w działalność konspiracyjną (za którą ten ostatni został zamordowany przez Niemców w bliżej nieznanych okolicznościach). Helena jako kilkunastoletnia dziewczyna przenosiła informacje dla żołnierzy podziemia. Po zakończeniu II wojny światowej udzielała pomocy i pełniła funkcję łączniczki w oddziale Kazimierza Kamieńskiego ps. „Huzar” (prywatnie była jego „sympatią”). Aresztowana w grudniu 1948 r. za współpracę z grupą „Huzara” została zwolniona po krótkim czasie. W październiku 1951 r. aresztowana ponownie pod tym samym zarzutem, poddana brutalnemu śledztwu i w maju 1952 r. skazana na 10 lat więzienia. Więziona była m.in. w Białymstoku i w Warszawie przy ul. Rakowieckiej. Została zwolniona na skutek amnestii wywołanej „odwilżą” w Polsce. Powróciła w rodzinne strony, jednak w wyniku pobytu w więzieniach zachorowała na gruźlicę. Po trzyletniej kuracji zamieszkała w Pruszkowie i podjęła pracę w Warszawie.