Marcin Gugulski
Dziennikarz i polityk, opozycjonista w okresie PRL, w latach 1991–1992 rzecznik prasowy rządu Jana Olszewskiego.
Marcin Gugulski urodził się 25 sierpnia 1958 r. w Warszawie. Jest synem Cecylii i Ireneusza – nauczyciela polonisty, zaangażowanego we wspieranie opozycji demokratycznej, internowanego w stanie wojennym. W czasach edukacji szkolnej związany był z działalnością „Gromady Włóczęgów” 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka”, funkcjonującej przy VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie. W działaniach podejmowanych przez opozycję demokratyczną uczestniczył od 1976 r. W 1977 r. wszedł w skład delegacji studentów, która wręczyła petycję do Kancelarii Sejmu PRL w sprawie powołania nadzwyczajnej komisji do zbadania wydarzeń w Radomiu i w Ursusie. W 1979 r. złożył podpis pod petycją skierowaną do Przewodniczącego Rady Państwa PRL w sprawie zaprzestania stosowania represji wobec Kazimierza Świtonia. W kwietniu 1977 r. był przesłuchiwany przez Służbę Bezpieczeństwa w związku z tym, że wziął udział w nielegalnym zebraniu w mieszkaniu państwa Łuczywo. Zajmował się również kolportażem niezależnych wydawnictw sygnowanych przez Komitet Obrony Robotników. W 1980 r. był jednym z założycieli Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego, pełnił funkcję stałego obserwatora przy Krajowej Komisji Porozumiewawczej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, był jednym z redaktorów pisma „Wiadomości Dnia”, organizował strajki i protesty. Od 1977 r. związany był z podziemnym wydawnictwem "Głos", był jednym z redaktorów niezależnego czasopisma „Głos” oraz czasopism NSZZ „Solidarność” – „Wiadomości Dnia” (1981) i „Wiadomości” (1982–1990).
Od 27 grudnia 1991 do 31 maja 1992 r. był rzecznikiem prasowym rządu Jana Olszewskiego w randze podsekretarza stanu w URM. W 2007 r. został powołany przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w skład Komisji Weryfikacyjnej ds. byłych pracowników i żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych. Pracował w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego (2006–2010). Od 2010 r. doradca powołanego przez parlamentarzystów PiS zespołu parlamentarnego ds. zbadania przyczyn katastrofy Tu-154M w Smoleńsku. W 2016 r. został członkiem Podkomisji ds. Ponownego Zbadania Wypadku Lotniczego (katastrofy Tu-154M w Smoleńsku), powołanej przy Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego przez ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza.
Odznaczony: odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” (1999), Złotym Krzyżem Zasługi (2007), Krzyżem Wolności i Solidarności (2017), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2018).