N0505
Warszawianka, harcerka, żołnierz AK, łączniczka w Powstaniu Warszawskim, inżynier budownictwa.
Jest początek Powstania Warszawskiego. Halina, łączniczka IV Obwodu Warszawskiego Okręgu AK Ochota, dostaje przydział do dr. Jana Goldmana-Zaborowskiego, lekarza naczelnego i szefa medycznego obwodu. Zostaje jego osobistą łączniczką. Działają we dwie razem z drugą podległą mu młodą dziewczyną. Doktor obie traktuje opiekuńczo i serdecznie, jak córki. Bazą ich służby jest zorganizowany przy ul. Filtrowej szpital powstańczy. Przy druzgoczącej przewadze wroga wygasają walki powstańcze na Ochocie, rejon szpitala jest opanowywany przez kolaborujące z Niemcami pododdziały nazywanych w relacji przez Halinę Rogozińską „własowców”, faktycznie siepaczy ze złożonej z Rosjan Brygady Szturmowej SS RONA. Mają oni już złą sławę, gwałcą i mordują. Doktor Goldman-Zaborowski, żeby ratować swoje łączniczki przed takim losem prowadzi je do piwnicy budynku, ukrywa pod węglem i daje im rurki, przez które mogą łatwiej oddychać. Spędzają tam wiele godzin. Wychodzą kiedy jest już względnie bezpieczne. Trafiają na tzw. Zieleniak gdzie spędzani są mieszkańcy Ochoty. Okazuje się to przysłowiowe „z deszczu pod rynnę”. Tam też Niemcy i ich kolaboranci gwałcą i mordują młode dziewczyny. Im udaje się jakoś przetrwać do wywózki koleją do Dulagu 121 w Pruszkowie…
