N0636
Mieszkaniec Pruszkowa k. Warszawy, żołnierz AK w tamtejszych strukturach, uczestnik lokalnej aktywności zbrojnej towarzyszącej Powstaniu Warszawskiemu, inżynier projektant, pisarz.
Zdzisław Zaborski opowiada o tym jak funkcjonował obóz przejściowy Dulag 121 zorganizowany dla około 650 tys. mieszkańców Warszawy wypędzanych z miasta już w czasie trwania Powstania oraz po jego zakończeniu. Pokazuje bramę, do której dojście od Woli, przez Włochy, Ursus i Piastów nazywane było „drogą śmierci”. Początkowo w pierwszej połowie sierpnia niemieckie wojsko doprowadzało do niej kolumny cywili, którzy przeżyli Rzeź Woli i Ochoty. Po upadku Powstania Niemcy konwojowali tam kolejne wielotysięczne kolumny warszawiaków umęczonych dwumiesięcznym wegetowaniem w piwnicach, głodnych, często rannych. Byli to już prawie wyłącznie cywile: kobiety, starsi ludzie, dzieci, czasem wmieszane w tłum powstańcze sanitariuszki, już bez oznak służby i biało-czerwonych opasek, czy najmłodsi powstańcy. Zdzisław Zaborski opowiada o tym, jak Niemcy potrafili urządzać sobie zabawę strzelając do co dziesiątego przechodzącego, inni zabijali tych, którzy tracili siłę i nie mogli już samodzielnie iść…
