N0083
Działaczka opozycyjna NSZZ „Solidarność” w Gorzowie, senator I kadencji.
Lata osiemdziesiąte, Gorzów Wielkopolski. Stefania Hejmanowska aktywnie działa w podziemnych strukturach „Solidarności”. Nie zraża ją przed tym ani fakt wcześniejszego internowania w stanie wojennym, ani zatrzymania przez SB i związane z tym represje. Pewnej niedzieli wraca PKS-em z Poznania, gdzie spotkała się z innym działaczem opozycji, Januszem Pałubickim. Na dworcu bezpieka przygotowuje na nią zasadzkę. Gdy tylko wsiada do autobusu, podchodzi do niej kilku tajniaków. Po chwili zabierają ją na przesłuchanie. Ponieważ w jego trakcie nie znajdują żadnych obciążających dokumentów, w akcie złości jeden z esbeków niszczy Pani Stefanii przywiezione przez nią ze stolicy Wielkopolski ciasto. „Zresztą jak bym mogła cokolwiek wieźć? Narażać wszystkich?” – kwituje. Stefania Hejmanowska zawsze pilnuje, by przestrzegać zasad konspiracji i nie dać się złapać z czymkolwiek, co mogłoby narazić nie tylko ją, ale także innych działaczy podziemia.
