Opowiedziane Grzybowski Witold - Wspomnienia

N0147

Żołnierz oddziału partyzanckiego porucznika Adolfa Pilcha ps. „Góra” i  „Dolina”, uczestnik rajdu Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego AK z Nowogródczyzny do Puszczy Kampinoskiej, uczestnik walk Grupy „Kampinos” podczas Powstania Warszawskiego w tym jednej z największych bitew partyzanckich w czasie II wojny światowej na ziemiach polskich – przegranej bitwy pod Jaktorowem.

Jest koniec czerwca 1944 r. Witold wraz z rodzicami i siostrą mieszkają w wynajętym pokoiku w Rakowie na Nowogródczyźnie. Żyją w strachu. Kilkakrotnie nachodzili ich i rabowali sowieccy partyzanci. Witold raz w ostatniej chwili uniknął rozstrzelania za rzekomo ukryte buty, których zażądali napastnicy. Boją się wywózki. Przez Raków wycofuje się w kierunku centralnej Polski oddział partyzancki AK - Zgrupowanie Stołpecko-Nalibockie. Rodzina podejmuje decyzję, że Witold do nich dołączy. Zostaje przydzielony do 2. szwadronu kawalerii w 27. pułku ułanów. Od ojca dostaje buty z cholewami i zegarek. Od matki woreczek z bochenkiem chleba, kawałkiem boczku, ręcznikiem, mydłem i małym kocykiem. Zabiera też watowaną kurtkę. Nie ma jedynie czapki, bo tę ukradli mu Sowieci. W oddziale przydzielają mu nieosiodłanego konia, z którego od razu spada. Od kolegów dostaje łęk siodła, strzemiona, popręg i trochę filcu na podkładkę pod drewniany łęk. Teraz już pewniej trzyma się na koniu. Dowódca wręcza mu karabin i 100 sztuk amunicji. Zostaje prawdziwym ułanem. Ma 16 lat…