N0396
Prezes Zarządu Okręgu Wołyńskiego Światowego Związku Żołnierzy AK. Wołyniak, uczestnik wojny 1939, następnie w wywiadzie ZWZ-AK na Wołyniu.
Jest druga połowa września 1939 roku. Rozpoczyna się sowiecka agresja na ziemie wschodnie Rzeczypospolitej. Nad Bugiem Tadeusz Wolak wraz z oddziałem rozpoznawczym KOP-u wpada w ręce okupanta. Na dworcu w Kowlu zostają załadowani do pociągów podążających na Wschód. Co jakiś czas maszyna robi jednak postoje na wybranych stacjach. Gdy zatrzymuje się w Hołobach, Tadeusz postanawia uciec. Teren jest jednak pilnowany przez uzbrojone patrole Armii Czerwonej. Korzystając z otwartych drzwi wagonowych i chwilowej nieuwagi sołdatów, siedząc na skraju podłogi, nagle przechyla się do przodu i błyskawicznie „zapada” pod wagon. Co sił, nie oglądając się za siebie, rusza przez plątaninę torów. W pewnym momencie na swej drodze spotyka polskiego kolejarza, który ku wielkiej radości Tadeusza oferuje mu nocleg u siebie. Następnego dnia przy pomocy tego dobrego maszynisty wsiada do parowozu jadącego w stronę miasta Kiwerce, aby tam spotkać się z najbliższą rodziną.
