N0680
Warszawianka z korzeniami szlacheckimi sięgającymi XV w., przez przodków związana z Suwalszczyzną, jako czternastolatka przeżyła Powstanie Warszawskie, historyk sztuki, specjalistka w zakresie urbanistyki polskich miast i budowli z XVII i XVIII w., konsultantka w zakresie ochrony zabytków, działaczka organizacji społecznych w obszarze popularyzacji zabytków kultury i sztuki.
Trwa niemiecka okupacja. Alicja mieszka z matką przy ul. Wspólnej niedaleko Placu Trzech Krzyży. W pobliżu zostaje stworzona niemiecka dzielnica policyjna, której centrum jest Aleja Szucha. To rejony codziennych, intensywnych niemieckich represji i terroru. Alicja pamięta częste obrazy przejeżdżających tzw. bud, niemieckich samochodów ciężarowych krytych plandekami, używanych do przewozu mieszkańców Warszawy zatrzymywanych podczas ulicznych łapanek, wywożonych potem do obozów koncentracyjnych, na przymusowe roboty do Reichu, również rozstrzeliwanych później jako zakładników. Alicja zapamiętała do dzisiaj jedną z takich łapanek, która zdarzyła się tuż obok niej. Pamięta też okupacyjny głód. W Śródmieściu było ciężko z zaopatrzeniem w żywność. Mieszkańcy obrzeży Warszawy mieli przynajmniej małe ogródki dające warzywa. Jej matka czasem szykowała jakieś suchary i inne skromne, trwale zapasy, które potem przydały się w czasie Powstania Warszawskiego…
