N0533
Ps. Czarny – kapitan, Powstaniec Warszawski, świadek zbrodni wawerskiej, harcerz, członek Armii Krajowej, który w 1944 roku przeprawił się przez Wisłę do walczącej Warszawy. Aresztowany przez NKWD, więziony na Majdanku, z którego uciekł z kilkoma kolegami. Ponownie aresztowany w 1952 r., osadzony w komunistycznej celi śmierci.
Jest sierpień 1944 roku, początek Powstania Warszawskiego. Po prawej stronie Wisły koncentrują się oddziały Armii Krajowej celem połączenia się z walczącymi na lewym brzegu Powstańcami. Feliks Waśkiewicz wraz z kolegą Zygmuntem Jabłońskim wobec braku ochotników zgłaszają się do przepłynięcia wpław rzeki, aby rozpoznać możliwości takiej akcji. Nocą koledzy odprowadzają ich nad brzeg. „Księżyc świeci jak rybie oczko”, jest widno – wspomina Pan Feliks. Zdejmują ubrania, zabierają dwa granaty, pistolet Parabellum i dwa magazynki naboi, które pakują do specjalnych puszek. Ruszają w nurt rzeki. Feliks odmawia „Pod Twoją obronę”. Po drugiej stronie widać płonącą Warszawę. Ten widok – przerażający i malowniczy zarazem – Świadek zapamiętuje na zawsze. „kłęby chmury czarnego oświetlone łunami, robią jakby krew. Odbija się to w lustrze Wisły. No robi niesamowite wrażenie, jakby ta Wisła płynęła krwią”. W pewnym momencie Zygmunt znika z oczu Feliksa. Utopił się? Tak przypuszcza. Przerażony chłopak zostaje sam. Wie jednak, że musi wykonać rozkaz…
