N0424
Uczestnik wydarzeń Radomskiego Czerwca 1976, działacz NSZZ „Solidarność” i NSZZ „Solidarność” Rolników Indywidualnych.
Jest 25 czerwca 1976 roku. Na terenie Radomia trwa właśnie jeden z najważniejszych protestów w historii PRL, którego skutki odmienią losy Polski. Krzysztof Stanik jest młodym pracownikiem Zakładów Metalowych im. gen. Waltera. Obserwuje, jak tłum protestujących udaje się pod Komitet Wojewódzki PZPR. Chcą rozmowy z I sekretarzem, tow. Prokopiakiem. Ten, grając na czas, zapewnia demonstrantów, że choć sam nie ma mocy decyzyjnej, skontaktuje się z centralą partyjną w Warszawie, prosząc o wycofanie lub przynajmniej zmniejszenie podwyżek cen żywności. Robotnicy i przybyli mieszkańcy Radomia rozsiadają się na trawniku, śpiewając pieśni patriotyczne w oczekiwaniu na wyniki rozmowy. Mijają dwie godziny, a odpowiedzi nie ma. Pada komenda, by wejść do gmachu partii. Kilkanaście osób przekracza próg budynku by stwierdzić, że towarzysz sekretarz uciekł… W tłumie narasta gniew, który wykorzystuje bezpieka wysyłając prowokatorów do wszczęcia zamieszek poprzez podpalenie budynku. Tymczasem w odwodzie czekają już zastępy ZOMO, gotowe do pacyfikacji protestu. Starcie jest nieuniknione.

