Feliks Osiński
Żołnierz 1. Armii WP, ranny podczas walk w Powstaniu Warszawskim, więzień Auschwitz, saper w 2 Korpusie Polskim gen. Andersa.
Feliks Osiński urodził się 04.08.1925 r. w Żytomierzu. Syn Franciszka i Kamili. W 1940 r. sowieci spalili gospodarstwo, a cała rodzina została deportowana w głąb ZSRS, do kołchozu Krasna Polana w Kazachstanie, gdzie zmarł m.in. ojciec. Feliks pracował głównie przy koniach i zostałem kołchozowym furmanem. Nie zdążył na mobilizację do armii gen. Andersa. Pracując w fabryce w miejscowości Manchan w Uzbekistanie dowiedział się o formowaniu na terenie ZSRS armii polskiej. Jako 18-latek został powołany do wojska i trafił w 1943 r. do 1. Armii Wojska Polskiego gen. Zygmunta Berlinga. Służył w: 3. Dywizji Piechoty im. Romualda Traugutta - 8. pułk piechoty, kompania rusznic przeciwpancernych, plut. Antoni Nagalewski. Podczas Powstania Warszawskiego był na Pradze (Saska Kępa), gdzie we wrześniu 1944 r. przeprawił się przez Wisłę, docierając do Górnego Czerniakowa. Ranny w prawy bok podczas walk na przyczółku czerniakowskim. Dostał się do niewoli niemieckiej, podczas której m.in. musiał kopać mogiły dla poległych. Wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną, drogą przez kościół św. Wojciecha na Woli, wywieziony do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz, gdzie spędził kilka tygodni (początkowo w baraku nr 12, później trafił do podobozu nr 6). Następnie więzień obozu pracy w Wolfsbergu w Austrii, a potem w Jugosławii. Tam brał udział w rozładunku transportów z amunicją i benzyną. Raz jeszcze został przerzucony do Austrii i tam doczekał wyzwolenia przez Amerykanów. W celu zoperowania kolana dostał się do Włoch. Pod koniec wojny, jako ozdrowieniec trafił do 2 Korpusu Poleskiego gen. Andersa. Jako saper pracował przy rozminowywaniu Włoch, między innymi na wzgórzu Monte Cassino. Po demobilizacji pozostał na emigracji. Początkowo przebywał w Wielkiej Brytanii, a następnie osiedlił się w Kanadzie.
Więcej szczegółów z życia Feliksa Osińskiego zawiera książka Piotra Korczyńskiego: Przeżyłem wojnę… Ostatni żołnierze walczącej Polski