Bartłomiej Moszoro
Polak urodzony w Argentynie w rodzinie polskich emigrantów - działaczy narodowych, przedsiębiorca, harcerz, działacz społeczny i patriotyczny, Konsul Honorowy RP w Rosario.
Bartłomiej Stanisław Moszoro urodził się w Rosario, w Argentynie 1 sierpnia 1950 r. Jest synem Kazimierza i Ludmiły Marii z d. Dąbrowskiej. Pochodzi z rodziny ormiańskiej. Jego rodzice przed wojną studiowali we Lwowie, podczas studiów i później byli aktywnymi członkami ruchu narodowego. Mając 16 lat ukończył szkołę średnią, skracając awansem podstawowy i ten etap nauki łącznie o trzy lata, i podjął studia na Wydziale Nauk Ekonomicznych Państwowego Uniwersytetu w Rosario, które ukończył mając lat 20. W drodze wyróżnienia należał do grupy studentów z całego kraju, która odbyła oficjalną podróż do Ushuaia w Ziemi Ognistej okrętem argentyńskiej floty wojennej. Po studiach odbył obowiązkową służbę wojskową, za którą został odznaczony jako jeden z najlepszych w swoim roczniku. Następnie kolejno podejmował pracę w trzech firmach. Najpierw w amerykańskiej firmie petrochemicznej, potem w wiodącej na rynku argentyńskim firmie Cafés La Virginia SA zajmującej się kawą, herbatą i przyprawami. W latach 1976–1984 był w niej menedżerem finansów i administracji, a w latach 1984–1989 pełnił a funkcję menedżera marketingu i handlu kierując zespołem 650 pracowników. Następnie w latach 1989–2013 w firmie rodzinnej, spółce akcyjnej zajmującej się produkcją i sprzedażą odczynników chemicznych do analiz klinicznych i testów medycznych, pełnił funkcje dyrektora, odpowiadał za finanse, administrację i strategię. Był również założycielem i dyrektorem spółek akcyjnych i ich filii handlowych w dziewięciu krajach Ameryki Łacińskiej i dwu krajach Europejskich - Szwajcarii i Polsce. W kwietniu 2013 r. po 41 latach pracy zawodowej sprzedał własne udziały w firmie i przeszedł na emeryturę. Od stycznia 1975 roku jest żonaty z Marią Victorią Steiger, absolwentką Wyższej Szkoły Muzycznej Uniwersytetu Państwowego w Rosario, profesorką gry na gitarze klasycznej. Mają pięcioro dzieci i ośmioro wnuków. Bartłomiej Moszoro Jest gorącym patriotą, dobrze mówi po polsku, kultywuje i propaguje zarówno w rodzinie, jak w Rosario i całej Argentynie, historię, tradycję, kulturę polską. Był członkiem Związku Harcerstwa Polskiego w Argentynie. Pełnił funkcje od zastępowego do drużynowego, prowadził obozy harcerskie, był wychowawcą młodszych harcerzy, uzyskał instruktorski stopień podharcmistrza. Był bardzo aktywny podczas obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski w 1966 r. Reprezentował ZHP w Argentynie podczas uroczystości w Rzymie, uczestniczył w Światowym Zlocie emigracyjnego ZHP w Wielkiej Brytanii, w tym samym roku uczestniczył w pogrzebie gen. Bora-Komorowskiego w Londynie. W latach siedemdziesiątych ub. wieku był wielokrotnie członkiem Komisji Rewizyjnej Okręgu ZHP w Argentynie, należał do Naczelnej Rady ZHP poza Granicami Kraju. Uczęszczał do polskich Towarzystw w Rosario: "Dom Polski" i "Fryderyk Chopin". Wielokrotnie był członkiem zarządów i komisji rewizyjnych obu organizacji. W latach 1982–1987 pełnił funkcję prezesa Towarzystwa „Dom Polski” w Rosario, wielokrotnie był też delegatem na Sejmiki Związku Polaków w Argentynie. W 1982 r. na centralnym placu w Rosario zorganizował publiczną manifestację. W swoim przemówieniu domagał się zniesienia stanu wojennego w Polsce i wolność dla członków „Solidarności”. Zbierał fundusze na pomoc dla Polski w akcji zorganizowanej przez Polski Episkopat. Organizował wyjazdy z Rosario do Buenos Aires na pielgrzymki Papieża Jana Pawła II w 1982 i 1987 r. Jako członek Stowarzyszenia Polskich Absolwentów w Argentynie był jeden z głównych organizatorów i mówców na trzech kolejnych Kongresach Młodzieży Polskiej w Argentynie (w 1983 r. w Buenos Aires, 1984 r. w Misiones i 1985 r. w Cordobie). Pisywał artykuły do tygodnika "Głos Polski" wydawanego w Buenos Aires oraz do czasopism harcerskich „Młody Las” (Argentyna) oraz „Na Tropie” i „Ognisko Harcerskie” (W. Brytania). W grudnia 1997 r. został mianowany na funkcję Konsula Honorowego RP w Rosario, którą zaczął pełnić w kwietniu następnego roku. W październiku 2008 r. w Warszawie wziął udział w I Światowym Zjeździe Konsuli Honorowych RP. W listopadzie 2022 r. został ponownie powołany na tę funkcję na okres pięciu lat. Jest też Prodziekanem Korpusu Konsularnego w Rosario. W listopadzie 2022 r. został odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, za wybitne zasługi w rozwijaniu polsko-argentyńskiej współpracy oraz działalność na rzecz środowiska polonijnego. W latach 2001, 2004 i 2016 był wydawcą trzech edycji wspomnień swojej matki - książki “Memorias”, dwóch po hiszpańsku i jednej w języku polskim.