Henryk Bułhak
Historyk, bibliotekoznawca, zesłaniec syberyjski.
Henryk Bułhak urodził się 1 stycznia 1930 r . w Wilnie w rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec był sędzią okręgowym w Nowogródku i tam zamieszkała rodzina. 20 czerwca 1941 r. wraz z matką i babką został deportowany na Syberię w rejon miasta Aczyńsk w Kraju Krasnojarskim. Przebywali tam razem do kwietnia 1946 r. Po powrocie do Polski podjął naukę w gimnazjum, a następnie w latach 1949-1952 studiował historię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ukończył potem studium bibliotekoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Podjął pracę w Zakładzie Starych Druków Biblioteki Narodowej. W latach 1969 - 1973 pracował w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1978 r. Zajmował się historią polityczną i historią wojskowości II RP. Badał stosunki polsko-francuskie, polsko-rumuńskie i polsko-czeskie. W 2013 r. za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej w dziedzinie bibliotekoznawstwa, historii drukarstwa i dziejów książki oraz za działalność na rzecz zachowania dziedzictwa narodowego prezydent RP Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jego dziećmi są historyk Władysław Bułhak i aktorka Ewa Konstancja Bułhak.