Hanna Łukowska-Karniej
Współzałożycielka Solidarności Walczącej i jedna z najbardziej aktywnych działaczek organizacji. Najbliższa łączniczka Kornela Morawieckiego.
Hanna Łukowska-Karniej urodziła się 7 sierpnia 1941 r. w Nowej Borowlance w Kraju Ałtajskim na Syberii, gdzie jako dziecko została zesłana wraz z matką. Jest absolwentką Uniwersytetu Wrocławskiego, kierunek historia (1970). W latach 1965-1967 pracowała jako laborant techniczny w Katedrze Ekonomiki Politechniki Wrocławskiej, a w latach 1967-1972 jako operator maszyny cyfrowej Odra w Instytucie Ekonomii i Organizacji Politechniki Wrocławskiej (PWr), 1972-1986 pracowniczka Biblioteki Instytutu Matematyki Pwr. W 1968 r. uczestniczyła w wydarzeniach marcowych we Wrocławiu. Od 1979 r. prowadziła tajną bibliotekę wydawnictw niezależnych; kolporterka „Biuletynu Dolnośląskiego”.
Od października 1980 należała do „Solidarności”. 13 grudnia 1981 r. ukryła Kornela Morawieckiego, w wyniku czego jej mieszkanie stało się miejscem utworzenia struktury poligraficznej i kolportażowej powstającego RKS Dolny Śląsk oraz pierwszą podziemną siedzibą redakcji pisma „Z Dnia na Dzień”. Do maja 1982 r. uczestniczka prac RKS; główna łączniczka i asystentka Kornela Morawieckiego, organizatorka miejsc jego ukrywania się i tajnych spotkań. W czerwcu 1982 r. współorganizatorka Solidarności Walczącej, członek Rady i Komitetu Wykonawczego SW. W maju 1983 r. zatrzymana i przesłuchiwana w związku ze sprawą prowadzoną przeciw redaktorom i drukarzom pisma SW „Wiadomości Bieżące”. Na początku 1984, w związku z falą represji zagrożona aresztowaniem, w ukryciu, poszukiwana listem gończym. 6 czerwca 1984 r. aresztowana, zwolniona na mocy amnestii z 22 lipca 1984 r. Po wyjściu nadal działała w SW, wielokrotnie zatrzymywana, poddawana rewizjom. 9 listopada 1987 r. została ponownie aresztowana (z Kornelem Morawieckim), przetrzymywana w areszcie MSW, od 24 grudnia 1987 r. w AŚ Warszawa-Mokotów, następnie AŚ we Wrocławiu. W marcu 1988 r. w Sądzie Rejonowym we Wrocławiu rozpoczął się proces z oskarżenia o działalność antypaństwową, przewodniczący składu sędziowskiego podjął decyzję o utajnieniu rozprawy, argumentując to manifestacyjną postawą przybyłego tłumu; po proteście obrony rozprawę odroczono. 20 kwietnia 1988 r. została zwolniona.
W latach 1992-2006 nauczycielka historii w Zespole Szkół nr 4 we Wrocławiu.
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, (Londyn 1988); Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).
Od 7 września 1982 r. rozpracowywana przez Wydz. III-1 KW MO/Inspektorat 2 WUSW we Wrocławiu w ramach SOR krypt. Książka.