Aniela Łupaczewska
Dziecko wojny, wraz z matką i siostrą w czasie okupacji niemieckiej ukrywała żydowską kobietę.
Aniela Łupaczewska urodziła się 5 lutego 1938 r. w Godaczach koło Pułtuska. Okupację niemiecką spędziła wraz z matką i siostrą w Legionowie (ojciec we wrześniu 1939 r. dostał się do niemieckiej niewoli i wyszedł na wolność dopiero w 1945 r.). Wspólnie przemycały towary z Generalnej Guberni do III Rzeszy. Jako czterolatka przez 1,5 roku przebywała u dziadków, którzy mieszkali za Narwią na terenach przyłączonych do Niemiec. Mimo ciężkich warunków bytowych jej matka – w kryjówce za szafą w drewutni, w której mieszkały – przez dwa lata ukrywała Żydówkę o nazwisku Danielowa. Po wojnie, wraz z ojcem, który powrócił z niemieckiej niewoli, rodzina przeprowadziła się do Olsztyna, a następnie w 1948 r. do Iławy. Pani Aniela ukończyła liceum pedagogiczne w Ostródzie i podjęła pracę w szkole. Organizowała szkolnictwo specjalne dla dzieci upośledzonych. Później wraz z mężem przenieśli się na Wybrzeże i zamieszkali w Pruszczu Gdańskim. W 1986 r. przeszła na emeryturę po 30 latach pracy.