Wiesław Stypuła
Sybirak, jako dziecko znalazł gościnę u indyjskiego maharadży.
Wiesław Stypuła urodził się 18 lutego 1931 r. w mieście Równe na polskich Kresach. Jego ojciec służył w KOP, a następnie pracował w komendzie policji. Kiedy wybuchła wojna i od wschodu wkroczyła Armia Czerwona, ojciec wyszedł normalnie do pracy, ale już z niej nie wrócił. To wtedy Wiesław po raz ostatni widział swego tatę, zamordowanego później przez sowietów. W kwietniu 1940 r. pozostali członkowie rodziny zostali zesłani na Syberię i musieli ciężko pracować na utrzymanie. Gdy Niemcy zaatakowały ZSRS pojawiła się szansa dla Polaków na ewakuację z „nieludzkiej ziemi”. Wiesław wraz matką i bratem skorzystali z amnestii i wyjechali do Nowosybirska. Jechali praktycznie „w ciemno” i bez biletów. W czasie podróży zaopiekował się nimi oficer radziecki, który na odchodne szepnął, że jego babuszka była Polką. Dotarli do Uzbekistanu, ale tam matka i brat zachorowali na tyfus i znaleźli się w szpitalu. Wiesław załamał się będąc przekonanym że i mama i brat nie wyzdrowieją i umrą na obcej ziemi. Dopiero jakaś miejscowa kobieta zaopiekowała się nim, nakarmiła i doprowadziła do sowieckiego domu dziecka. W tym przytułku Wiesława odnalazł polski delegat, który szykował ewakuację polskich dzieci na Bliski Wschód i dalej do Indii. Poprzez polski sierociniec w Aschabadzie (Turkmenistan) cała grupa polskich dzieci trafiła do domu dla polskich sierot w indyjskim Balachadi, który zorganizował miejscowy maharadża Jam Saheb Digvijay Sinhji. Dopiero tutaj Wiesław Stypuła doszedł do siebie i doczekał końca wojny. W 1946 r. poprzez Czerwony Krzyż odnalazł matkę i brata, którzy pomimo ciężkiej choroby przeżyli i wrócili do Polski. On sam także postanowił wracać do kraju i w 1948 spotkał się z rodziną. W czasie nauki w Polsce działał przez rok w nielegalnej konspiracyjnej organizacji młodzieżowej. Następnie skończył studia i pracował w biurze projektów. Wiesław Stypuła jest autorem książek W gościnie u „polskiego” maharadży (wspomnienia z pobytu w Osiedlu Dzieci Polskich w Indiach w latach 1942-1946) (2000 i 2011) oraz We wszystkie świata strony… Kresy-Syberia-Indie-Świat (Tułacze losy polskich dzieci) (2007).