Stanisław Szudrowicz
Sybirak, zesłany w głąb ZSRS jako dziecko wraz z rodziną w 1940 r.
Stanisław Szudrowicz urodził się 23 października 1928 r. w Olchowcu w powiecie Borszczów, w przedwojennym województwie tarnopolskim. Miał dwoje rodzeństwa. Jego ojciec Michał był funkcjonariuszem Straży Granicznej. Do wybuchu wojny rodzina mieszkała w Rudzie Śląskiej. We wrześniu 1939 r. ojciec p. Stanisława walczył z Niemcami, następnie ewakuował się na wschód, gdzie został aresztowany przez Sowietów i osadzony w więzieniu we Lwowie. W tym czasie rodzina przygarnęła dwie osierocone dziewczynki po koledze ojca i wraz z nimi oraz własnymi dziećmi pani Szudrowicz ewakuowała się do swojego ojca w Skale Podolskiej nad Zbruczem. Po kilku miesiącach Michał Szudrowicz został uwolniony i dołączył do rodziny. W czerwcu 1940 roku wszyscy zostali deportowani w głąb Związku Sowieckiego. Na zsyłce przebywali w kilku miejscach do 1946 r. Pan Stanisław od 12. roku życia pracował przy wyrobie koszy. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej rodzina została przeniesiona do Astrachania, potem do kołchozu w Akmolińsku (ob. Astana) w Kazachstanie. Tam próbowano zmusić dorosłych członków rodziny do przyjęcia obywatelstwa sowieckiego, na co – mimo gróźb – nie wyrazili zgody. Ojciec otrzymał przydział do Armii Berlinga, z którą odbył szlak bojowy aż do Berlina. W marcu 1946 r. matka i dzieci powrócili do Polski. Osiedlili się w Miłkowicach, gdzie ojciec, który powrócił z wojny, otrzymał dom. Pan Stanisław zdobył wykształcenie, rozpoczął pracę na kolei, założył rodzinę i zamieszkał w Legnicy.