N0519
Urodzona w Warszawie, przed wybuchem wojny mieszkanka Kresów Wschodnich, po wojnie szczecinianka, sanitariuszka zgrupowania AK „Róg” w Powstaniu Warszawskim, z zawodu księgowa.
Trwa Powstanie Warszawskie. Janina pełni w Śródmieściu służbę sanitariuszki w Zgrupowaniu „Róg”. Razem z ciotką, która przygarnęła ją, kiedy przyjechała do Warszawy z Kresów w 1942 r., noce spędza w piwnicy kamienicy przy ul. Zgoda, na której piętrze ciotka ma mieszkanie. Na pobliskim skwerze otoczonym trójkątem ulic Zgoda, Przeskok, Szpitalna jej zgrupowanie co raz to rozpala ogniska jako informację o dobrym miejscu zrzutu dla alianckich samolotów latających nad Warszawę z pomocą materiałową. Na tym samym skwerze chowają poległych kolegów. Janina do mieszkania chodzi tylko, żeby się umyć. Po pewnym czasie ma jednak dosyć piwnicy. Idzie na górę i z pokoju do przedpokoju przesuwa leżankę, na której odtąd zamierza spać. Zwarte ściany przedpokoju dają poczucie bezpieczeństwa. Ciotka nalega, żeby pozostawała w piwnicy. Pozostaje. Kiedy rano idzie do mieszkania na górę umyć się, widzi od progu, że w przedpokoju jest dziwnie jasno. Kiedy do niego dochodzi, przez zniszczony sufit widzi niebo. Leżanka jest zasypana elementami zniszczonego stropu. Obok leży lotniczy zasobnik zrzutowy. Jego poszycie jest częściowo rozbite, widać zawartość środka: broń i amunicja. Janina zbiega po schodach z informacją do kolegów z pododdziału. Krzyczy: „Bierzcie koce, mamy broń!”.
