N0109
Ksiądz, budowniczy kościoła w Zbroszy Dużej, pierwszy proboszcz parafii pw. św. Jana Chrzciciela. Współorganizator i duszpasterz Komitetu Samoobrony Chłopskiej Ziemi Grójeckiej. Inicjator i gospodarz Uniwersytetu Ludowego na terenie parafii. Współpracownik opozycji demokratycznej w okresie PRL.
Jest marzec 1972 r. Ksiądz Sadłowski już od prawie trzech lat odprawia msze i nabożeństwa w prywatnych domach, w tajemnicy przed komunistycznymi władzami. Jest też stale tropiony i szykanowany przez bezpiekę. Ta sytuacja powoli staje się męcząca dla niego samego, jak i wiernych. Ci, tuż przed Wielkanocą, zgłaszają się do swego duszpasterza z prośbą o pomoc w wybudowaniu kaplicy – namiotu. Ksiądz wyraża zgodę – kupuje drewno i pod osłoną nocy w lesie powstaje prowizoryczna kaplica. Nie stoi jednak długo – pod chwilową nieobecność kapłana, milicja i zwiezieni robotnicy przystępują – mimo protestów wiernych – do jej rozbiórki. Dochodzi do szamotaniny, cały sprzęt liturgiczny, w tym Najświętszy Sakrament, zostają wywiezione i wrzucone do pomieszczenia gospodarczego kościoła w Jasieńcu. Ksiądz po powrocie jest zszokowany zaistniałą sytuacją, tak samo jak władze kościelne na czele z prymasem Wyszyńskim. Słowa oburzenia płyną z całej Polski. W tej sytuacji – po zdecydowanym wystąpieniu Prymasa krytykującym działania władz – i ostrej reakcji społecznej, najwyższe czynniki państwowe wydają wreszcie w maju 1972 r. zgodę na budowę kościoła. Nie wiedzą, że za kilka lat nowopowstała parafia stanie się centrum niezależnego ruchu chłopskiego.
