Opowiedziane Skoczylas Zbigniew - Wspomnienia

N0005

Podpułkownik LWP, taternik, alpinista, płetwonurek, Pełnomocnik MSZ ds. Uchodźców w III RP.

Przełom roku 1958/1959. Zbigniew Skoczylas już od kilku lat wspina się na tatrzańskie szczyty, wytyczając niejednokrotnie nowe szlaki. Góry są jego prawdziwą pasją. Wokół niego zaczynają gromadzić się młodzi ludzie, którzy tak jak on kochają wysokogórskie wędrówki. Środowisko to tworzą zarówno studenci nastawieni opozycyjnie wobec panującego po wojnie w Polsce ustroju, jak i dzieci prominentnych działaczy partyjnych. Takie zróżnicowanie postaw i poglądów sprawia, że staje się ono obiektem zainteresowania bezpieki. Pewnego zimowego dnia, podczas zejścia z Wielkiej Galerii Cubryńskiej do Żlebu Mnichowego, nieszczęśliwemu wypadkowi ulega jeden z chłopaków z grupy, spadając w 60-metrową przepaść. Kiedy pozostali biegną mu na ratunek, ten już nie żyje. W kieszeni znajdują legitymację inspektora Służby Bezpieczeństwa. Ku zdumieniu wszystkich okazuje się, że ich kolega był etatowym funkcjonariuszem. Nie wiadomo jednak, czy chodził z grupą prywatnie, czy też delegowano go do jej obserwacji i inwigilacji.