Zofia Marczenko
Więźniarka niemieckich obozów KL Auschwitz, KL Ravensbrück i KL Buchenwald- Meuselwitz.
Zofia Marczenko urodziła się 15 maja 1925 r. w Warszawie. Wraz z rodzicami mieszkała na Starym Mieście. Jako dziecko przeżyła bombardowanie stolicy we wrześniu 1939 r. Była świadkiem okupacji niemieckiej, a następnie Powstania Warszawskiego. 3 września 1944 r. wraz z innymi ukrywającymi się przed bombardowaniami cywilami została najpierw wypędzona do Pruszkowa (Dulag 121), a stamtąd wywieziona pociągiem towarowym do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie przebywała przez dwa miesiące. Następnie trafiła do KL Ravensbrück. Po około miesiącu została wywieziona do KL Buchenwald, gdzie pracowała przymusowo w fabryce amunicji. Tam przeżyła bombardowanie alianckie i niemal cudem uniknęła śmierci gdy została wypędzona przez Niemców wraz z innymi więźniami do lasu. W kwietniu 1945 r. uczestniczyła w marszu z ewakuowanego obozu do Czechosłowacji. Tam zastał ją koniec wojny. Do Warszawy powróciła w czerwcu 1945 r. W latach pięćdziesiątych wyszła za mąż, urodziła dwie córki.