Józef Maliński
Syn Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata, jako dziecko pomagał rodzicom w ukrywaniu Żydów, po wojnie zawodowy wojskowy.
Józef Maliński urodził się 07.03.1938 r. w miejscowości Gajówka w gminie Stoczek niedaleko Węgrowa. Był ostatnim z dziesięciorga dzieci Jana i Anny z d. Rostek Malińskich. W 1932 r. małżeństwo z ósemką dzieci przeniosło się z nadbużańskiej wsi Płatkownica do wsi Gajówka Zach. w powiecie węgrowskim, gdzie na świat przyszedł Józef i jego starsza siostra Cecylia. W 1939 r. jako mały chłopiec wraz z kilkorgiem rodzeństwa cudem uniknął śmierci, przeżywając niemiecki nalot podczas pracy w polu. Od 1942 r. jego rodzice ukrywali w swym gospodarstwie miejscowych Żydów (od kwietnia do lipca). Byli wśród nich nieznani z nazwiska krawiec z żoną Rachelą, pięcioletnim synem Stefanem i dorosłą siostrą. Po rewizji przeprowadzonej przez Niemców w domu państwa Malińskich, musieli przenieść się do ziemianki w pobliskim lesie, gdzie m.in. Pan Józef wraz z bratem przynosili im jedzenie. W sierpniu 1942 r. Żydzi nagle zniknęli. Dopiero w 2021 r. okazało się, iż zostali zastrzeleni we wsi Krupińskie. W kwietniu 1943 r. krewna rodziny Malińskich, Felicja Rostek, przyprowadziła do ich domu kobietę, przedstawiającą się jako Marysia Krawczyk, z prośbą o ukrycie jej. Gdy rodzina wyraziła zgodę, po kilku dniach okazało się, że kobieta ta jest Żydówką. Poprosiła wówczas także o pomoc dla swojej siostry i jej małej córki. Mimo początkowego sprzeciwu ojca, po kilku dniach rodzina wyraziła zgodę na ukrycie wszystkich trzech kobiet (Marii Krawczyk, Konstantyny Rudnik wraz z 5-cioletnią córeczką Halinką Rudnik). „W celach bezpieczeństwa [rodzice] ustalili pewne zasady. Dzieci miały pilnować podwórko przed podglądającymi, nieprzyjaznymi sąsiadami. Do dzieci należało również obserwowanie szosy. Chodziło o to że, jeśli ktokolwiek zauważył samochody wojskowe jadące szosą, [które] skręcały w stronę naszego domu, natychmiast zgłaszane było to rodzicom lub starszemu rodzeństwu. Najczęściej robił to Janek lub Edward. Wtedy następowało szybkie chowanie Żydówek w kryjówkach.” – pisał w swych wspomnieniach pan Józef, który zaprzyjaźnił się ze swą rówieśniczką Halinką. Maria Krawczyk ze względu na swój „aryjski” wygląd wraz z Heleną Malińską (siostrą p. Józefa) zajmowały się handlem, wyjeżdżając w tym celu do Warszawy. Wszystkie trzy kobiety pozostały w domu pp. Malińskich do wkroczenia na te tereny Armii Czerwonej w 1944 r. Maria Krawczyk zamieszkała w Łodzi, wyszła za mąż, a następnie wraz z mężem wyjechała do USA. Konstantyna wraz z Halinką (ob. Nehama Fisher) wyjechała do RFN, a następnie do Izraela. Od tego momentu kontakt się urwał, został wznowiony korespondencyjnie w latach sześćdziesiątych. W 1997 r. Jan i Anna Malińscy oraz ich córki Helena i Regina zostali uhonorowani medalem „Sprawiedliwi Wśród Narodów Świata”. Do Instytutu Yad Washem rodziców Jana i Annę Malińskich wraz z siostrą Heleną zgłosiła Maria Krawczyk. Siostrę Reginę zgłosiła Halinka czyli Nehama Fisher.
Po wojnie Józef Maliński ukończył szkołę podstawową w Warszawie, a w 1955 r. przeniósł się do Wrocławia, podjął pracę jako elektryk i rozpoczął zaoczną naukę w Technikum Radiowym w Dzierżoniowie, którego jednak nie ukończył. W 1959 r. został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej, w trakcie której zdobył uprawnienia radiotelegrafisty. Ukończył Oficerską Szkołę Łączności w Zegrzu, w 1970 r. został powołany na stanowisko Szefa Łączności Eskadry Transportowej na warszawskim Okęciu. W 1973 r., po kolejnych szkoleniach, zdobył uprawnienia instruktora na samoloty TU-134A i IŁ-18 oraz licencję uprawniającą do wykonywania lotów na całym świecie. Awansowany do stopnia kapitana. W 1986 r. odszedł na emeryturę na własną prośbę.
W 2003 r. współzałożył Oddział Caritas w Stoczku Węgrowskim i przez 15 lat był jego prezesem. Od czerwca 2004 r. jest członkiem Związku Kombatantów RP i BWP.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotym i Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”, Medalem Zasługi (Benemerenti) Diecezji Drohickiej oraz odznakami związkowymi „Za Zasługi dla ZKRPiBWP” i Kombatancką Gwiazdą Pamięci „Polska Niepodległa-1918”.