Janusz Maksymowicz
Uczestnik Powstania Warszawskiego, w latach 2021–2023 prezes Zarządu Głównego Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych (ZKRPiBWP).
Janusz Maksymowicz urodził się 27 października 1927 r. w rodzinie Józefa i Władysławy z domu Suskiej (w oficjalnym życiorysie podaje rok 1930). Jego ojciec był legionistą, należał do Związku Strzeleckiego. W trakcie okupacji niemieckiej, Janusz Maksymowicz uczęszczał do szkoły powszechnej i wraz z ojcem działał w konspiracji niepodległościowej w ramach Armii Krajowej. Był kolporterem „Biuletynu Informacyjnego”, a następnie członkiem kompanii Szturmowej P-20 w ramach Zgrupowania „Sosna”. Po aresztowaniu ojca jako główny żywiciel rodziny podjął pracę w warsztacie ślusarskim, a następnie w firmie chemicznej produkującej świece i pastę do podłóg. W trakcie Powstania Warszawskiego walczył na Starym Mieście, a po przejściu kanałami do Śródmieścia w rejonie ulicy Kruczej. 26 sierpnia 1944 r. został ranny w obojczyk. Warszawę opuścił wraz z ludnością cywilną. Po przejściu na emeryturę w 1998 r. zaangażował się w działalność kombatancką. Był wieloletnim prezesem Koła ZKRPiBWP na warszawskim Ursynowie, a następnie wiceprezesem Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego ZKRPiBWP. Od 2018 r. był prezesem Zarządu Wojewódzkiego oraz wiceprezesem Zarządu Głównego ZKRPiBWP. 12 grudnia 2019 r. jako wiceprezes ZKRPiBWP został powołany na członka Rady ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych przy Szefie Urzędu. W grudniu 2020 r. p objął funkcję p.o. prezesa Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych, zaś w kwietniu 2021 r. został prezesem ZG ZKRPiBWP. Funkcję tę pełnił do czerwca 2023 roku. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Partyzanckim, Medalem Zwycięstwa i Wolności, Medalem „Pro Memoria”, Odznaką Grunwaldzką.