Opowiedziane

N0402

Córka pułkownika Wacława Wilniewczyca, odznaczona medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Jest 31 lipca 1944 roku, Zielonka pod Warszawą. Do granic stolicy od wschodu zbliża się Armia Czerwona. Tymczasem na lewym brzegu trwają ostatnie przygotowania do wybuchu powstania. Pułkownik Wacław Wilniewczyc, świadom zagrożenia, buduje w pobliżu domu ziemiankę dla siebie i swojej rodziny. Gdy na zewnątrz zaczyna się ostrzał artyleryjski, wszyscy domownicy są już w środku. W pewnej chwili zaciekawiony Wacław wygląda na zewnątrz, by przyjrzeć się sytuacji. I wówczas pocisk z sowieckiej katiuszy upada niefortunnie tuż przy ziemiance, raniąc oficera odłamkami. Mimo wysiłków lekarzy nie udaje się go uratować. Ze względu na sytuację frontową, zostaje pochowany przez najbliższych w przydomowym ogródku. Dopiero po wielu latach rodzina otrzyma pozwolenie na ekshumację i pochówek na Powązkach Wojskowych.