N0659
Dziennikarz i publicysta, działacz opozycji antykomunistycznej w PRL. Jeden z prekursorów dziennikarstwa śledczego w Polsce.
W 1958 r., gdy po „październikowej odwilży” Władysława Gomułki niewiele pozostało, narasta bunt i złość młodzieży. W Koszalinie działacze „Młodej Polski” postanawiają rozkleić po mieście ulotki krytyczne wobec władzy ludowej. Jest wśród nich młody Jerzy. Mężczyźni wykorzystują do akcji powielacz, który znajduje się na terenie jednostki wojskowej. Ulotki trafiają m.in. na drzwi Komitetu Wojewódzkiego PZPR, komendy wojewódzkiej milicji, a nawet na pomnik Wdzięczności dla Żołnierzy Radzieckich. Wkrótce dochodzi do pierwszych aresztowań. Choć Jerzy ucieka i szuka schronienia u przyjaciela w Bydgoszczy, to dosięga go komunistyczna macka. Gdy jest przewożony do komendy w Koszalinie, w pewnym momencie samochód zatrzymuje się w lesie i słyszy głos milicjantów: „ Jak się nie przyzna, to zrobimy to, co trzeba…” Zostaje oskarżony o zamach na ustrój PRL. Od tej pory będzie pod stałą obserwacją SB…
Posłuchaj historii znajomości z Antonim Macierewiczem, Janem Lityńskim, czy Janem Rokitą. To wspomnienia o podsłuchach - czy to podczas kampanii wyborczej w 1989 r., czy tych, których miał bezpośrednio odsłuchiwać generał Czesław Kiszczak. Jerzy Jachowicz opowiada o słynnych śledztwach dziennikarskich, odkrywając tożsamość świadków w sprawie śmierci księdza Sylwestra Zycha, czy to, że wizja lokalna po śmierci Grzegorza Przemyka miałaby być misternie przygotowaną inscenizacją. Wielokrotnie, już w III RP dostawał ostrzeżenia, tajemnicze telefony i znaki, że jeśli będzie zajmował się dalej śledztwami dotyczącymi służb specjalnych PRL, to źle skończy… Swoją pracę dziennikarską łączy z dramatem rodzinnym, gdzie przyjdzie mu zapłacić najwyższą cenę…
