Stanisław Jan Majewski
Warszawiak, podczas II wojny światowej harcerz „Zawiszak” w Szarych Szeregach, uczestnik Powstania Warszawskiego w Śródmieściu, więzień obozu przejściowego Dulag 121 w Pruszkowie, przymusowy robotnik III Rzeszy Niemieckiej, działacz kombatancki w Zarządzie Związku Powstańców Warszawskich.
Stanisław Jan Majewski urodził się 8 lutego 1929 r. w Warszawie w kamienicy przy ul. Hożej. Był synem Jana Majewskiego i Zofii z d. Synowiec. Miał młodszego brata. Uczęszczał do szkoły powszechnej przy ul. Hożej 13 przy placu Trzech Krzyży. Ojciec był urzędnikiem państwowym w Ogrodzie Pomologicznym. W czasie okupacji, żeby utrzymać rodzinę zarabiał naprawą rowerów i riksz. W maju 1943 r. dzięki kontaktowi kolegi z klasy Mieczysława Barbulanta ps. „Mietek”, „Czarny Mietek” wstąpił do Szarych Szeregów w Hufcu Śródmieście (kryptonim „Zamek”) jako harcerz najmłodszej grupy wiekowej w organizacji - „Zawiszaków” i złożył przyrzeczenie harcerskie . M.in. zajmował się kolportażem prasy konspiracyjnej i druków wojskowych typu instrukcje obsługi broni. Podczas Powstania Warszawskiego w wyniku zdarzeń losowych niezgodnie z przydziałem organizacyjnym został zaprzysiężonym żołnierzem Batalionu Zaremba-Piorun AK w 2. kompanii lotniczej porucznika Edwarda Jurczyńskiego ps. "Jur” i jako łącznik w poczcie dowódcy kompanii walczył na terenie Śródmieścia Południowego. Doznał kontuzji słuchu na skutek znalezienia się w pobliżu wybuchu pocisku artyleryjskiego najprawdopodobniej wystrzelonego z wyrzutni Nebelwerfer zwanego „szafą” lub „krową”. Po kapitulacji na prośbę matki złożoną do dowódcy kompanii za jego zgodą wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną. Trafił do Dulagu 121 w Pruszkowie, a następnie został wywieziony na zachód i pracował jako robotnik przymusowy we Wrocławiu i Jeleniej Górze, gdzie zastało go wkroczenie Armii Czerwonej. W maju 1945 r. powrócił do Warszawy. Na początku lat 50. XX w. został przyjęty do Technicznej Szkoły Wojsk Lotniczych w Zamościu. Służbę w Wojsku Polskim zakończył w stopniu plutonowego podchorążego. Był aktywny w środowisku kombatanckim żołnierzy AK. 12 lipca 2021 r. został członkiem Zarządu Związku Powstańców Warszawskich. Był odznaczony Warszawskim Krzyżem Powstańczym i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 13 grudnia 2023 r. w Warszawie.