N0773
Leon Weintraub urodził się w wielodzietnej, ubogiej rodzinie żydowskiej w Łodzi. Jako kilkunastoletni chłopiec wraz z bliskimi znalazł się w założonym tam przez Niemców getcie, od 1940 r. funkcjonującym jako Ghetto Litzmannstadt. Musiał tam ciężko pracować. Potem był więźniem i przymusowym robotnikiem kilku niemieckich obozów koncentracyjnych i zagłady. Po wojnie został w Polsce lekarzem, a w 1969 na stałe wyemigrował do Szwecji. Jest „kustoszem” pamięci Holocaustu. W styczniu 2026 r. ukończył 100 lat.
Jest późne lato 1944 r. Leon Weintraub wraz z rodziną został przewieziony z Ghetta Litzmannstadt do największego niemieckiego obozu zagłady Auschwitz II Birkenau, podobozu Auschwitz. Matka i ciotka na jego oczach zaraz po przyjeździe podczas selekcji zostały skierowane na śmierć. Z trzema siostrami, z którymi był w transporcie stracił kontakt. Jego wraz z mężczyznami, którzy nie poszli przy selekcji na śmierć ustawiają w piątki. Prowadzą ich do budynku, gdzie wszystkim każą się rozebrać i oddać rzeczy osobiste. Potem krótka kąpiel pod lodowatym prysznicem. Kolejny etap to strzyżenie. Więźniowe – kapo tępymi maszynkami usuwają im całe owłosienie z ciała. Robią to szybko i brutalnie, często wyrywając kępy włosów razem ze skórą. Miejsca te potem nieludzko pieką przy dezynfekcji jakimś cuchnącym, oleistym płynem. To roztwór fenolu, który będzie też służył do uśmiercania więźniów zastrzykami. Dostają obozowe pasiaki. Teraz przechodzą do kolejnego pomieszczenia. Tam pojawia się dobrze wyglądający więzień, który im zapowiada, że jeżeli ktoś w otworach ciała zachowa jakieś kosztowności, to zostanie ciężko ukarany. Kilka osób wrzuca jakieś przedmioty do kubła. Teraz rozdział na bloki. Leon zostaje skierowany do numeru dziesiątego. To blok, w którym później osadzane będą kobiety, a dr Josef Mengele, "Anioł Śmierci", wraz z zespołem niemieckich lekarzy będzie przeprowadzał na nich barbarzyńskie, zbrodnicze pseudomedyczne eksperymenty…
